Złotko

2. Skąd wzięło się „Złotko”

Bazą był czarny dąb – ciężki wizualnie, głęboki, niemal kosmiczny.
Do tego żywica z dodatkiem pigmentów w odcieniach złota, które miało wyglądać jak:
– rozżarzony metal,
– pęknięcie w ziemskiej skorupie,
– żyła minerału przecinająca skałę.

Efekt? Kontrast między mrokiem drewna, a światłem zamkniętym w żywicy. A wszystko to na tyle nienachalne, żeby w połączeniu z bezbarwnym połączeniem subtelnie wtopić się w pomieszczenie i uzyskać spójną całość.

‍

3. Proces – gdzie zaczyna się magia

Praca nad „Złotkiem” wymagała precyzji na trzech poziomach:

1. Selekcja desek – czarny dąb musiał mieć wyraźną strukturę, ale bez chaosu.
   
   
2. Kontrola pigmentu – złoto w żywicy łatwo przekroczyć i zrobić efekt glamour. A tu chodziło o luksus surowy.
   
   
3. Światło – testy pod różnym kątem padania światła, bo złoto żyje tylko wtedy, gdy z nim współpracuje.
   
   

Najtrudniejsze było utrzymanie balansu.
Za mało – efekt ginie.
Za dużo – robi się teatralnie i kiczowato.

‍

4. Efekt końcowy

Zachwyt ludzi, którzy nie potrafią w pierwszej chwili znaleźć słowa, aby opisać dobrze swoje emocje.
„Złotko” stało się:
– centralnym punktem salonu
– tematem rozmów gości
– elementem, który „ocieplił” surowe wnętrze bez dodawania wielu kolorów

Co ciekawe – w ciągu kilku tygodni od publikacji realizacji pojawiły się zapytania od klientów, którzy wcześniej szukali czegoś zupełnie innego. Złoto działa jak magnes. Przyciąga wzrok pierwotnie – jak ogień – bo człowieka naturalnie zawsze ciągnęło do złota.

‍